نویسنده: بهنام داراییزاده
ویدیو: پوریا افخمی
در قانون اساسی جمهوری اسلامی هیچ اشارهای به دادسراها یا دادگاههای «انقلاب» نشده است. دادگاههای انقلاب نهادی حکومتی و «برساخته» هستند که به دستور مستقیم مقامات شکل گرفتهاند. این نهاد، بخشی از سازوکار سرکوب جمهوری اسلامی است و بهطور دقیق میتوان گفت «یکشبه» ایجاد شد.
در طول ۴۵ سال گذشته، هزاران نفر از شهروندان ایران در این مراجع بهاصطلاح قضایی اما غیرقانونی، به اتهامات مختلف محاکمه و به اعدام محکوم شدهاند و این روند همچنان ادامه دارد. دستکم پنج تا شش هزار زندانی مواد مخدر و چهار هزار زندانی سیاسی، بهطور مشخص در جریان کشتار تابستان ۱۳۶۷.
در سوم اسفند ۱۳۵۷، یعنی کمتر از دو هفته پس از سقوط حکومت پهلوی، ابراهیم یزدی اعلام کرد که بهزودی در مراکز استانها «دادگاههای انقلابی» تشکیل خواهد شد. دو روز بعد، یعنی در پنجم اسفند ۱۳۵۷، روحالله خمینی در حکمی رسمی، محمد صادق خلخالی، معروف به صادق خلخالی، را به ریاست دادگاه انقلاب اسلامی منصوب کرد.
در سالهای بعد، افرادی چون موسوی تبریزی، محمدی گیلانی و حسینعلی نیری به عنوان حُکام شرعی در مناصب بالای دادگاه انقلاب حضور یافتند. با وجود تمام هزینهها و صدور هزاران حکم اعدام، «غیرقانونی بودن این نهاد ساختگی» در طول این سالها بهطور گسترده به چالش کشیده نشده است.
یککلمه 