باید از مجریان و ضابطان و قضات پرسید چگونه در برابر نص قانون، قانونگذاری مجزا و موازی میکنند؟
مجازات عدم رعایت حجاب شرعی، طبق ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی ۱۰ روز تا دوماه حبس یا جزای نقدی است که حبس در این حد هم الزاما باید به جزای نقدی تبدیل شود.
این جرم بر فرض درستی، نص قانونی دارد و نمیتوان آن را به جرم بزرگتری تبدیل کرد تا اهرم فشار قویتری بر دوش جامعه باشد.
مجازات تشویق مردم به فساد و فحشا که ۱۰ سال حبس است، اساسا به «حجاب شرعی» ربط ندارد و یکی از مصادیق اصلی آن، «رهبری خانههای تیمی» است نه «کشف حجاب». اصلا تشویق مردم، خودش از زیر شاخههای معاونت در جرم محسوب میشود. (تشویق، تطمیع، تحریک)
چگونه ممکن است مجازاتِ معاون در یک جرم، از مجازات فاعلِ آن جرم مستقل، سنگینتر باشد؟
چنین برداشتی، خلاف تمام قواعد آمره دادرسی است و وقتی با اصل «قانونی بودن جرم و مجازات» و «هماهنگی جرم و مجازات» همخوانی ندارد، یعنی عملا نوعی تجاوز به قانون صورت گرفته است.
در برابر این تجاوز و نقض آشکار حقوق شهروندان نباید سکوت کرد.
یککلمه 