این مقاله به چرایی تقدیر از قاضی ابوالقاسم صلواتی، رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران، پرداخته و تناقض در نظام قضایی جمهوری اسلامی را بررسی می‌کند. در حالی که صلواتی به‌ دلیل صدور احکام سنگین علیه کنشگران و معترضان حقوق بشری و نقض اصول دادرسی مورد تقدیر قرار گرفته، این سیاست تشویقی باعث ترویج قضات امنیتی بیشتری مانند او می‌شود. همچنین، مقاله به تغییرات جدید در رویکرد امنیتی-قضایی جمهوری اسلامی اشاره دارد که شامل انتصاب قضات امنیتی دیگر، نظیر ایمان افشاری، است.