در این مقاله، «جنگ علیه زنان» به‌عنوان یک جنگ بی‌پایان برای تحکیم آپارتاید جنسیتی در ایران مورد بررسی قرار می‌گیرد. دلایل ادامه این نبرد شامل نبود سیستم قضایی مستقل، قوانین ناعادلانه، تحمیل حجاب اجباری، و جنایات تاریخی علیه زنان است. همچنین تأکید می‌شود که تنها راه پایان این جنگ، به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در سطح بین‌المللی و اتحاد جهانی علیه آن، مشابه مبارزه علیه آپارتاید نژادی در آفریقای جنوبی است.

وکیل: «آقای قاضی، اگر ممکن است لطفا خودتون «تصویر مبتذل» را شرح دهید؟ آیا جز این است که قانون‌گذار، صحنه‌ها … بیشتر

نویسنده: بهنام دارایی‌زاده ویدیو: پوریا افخمی در قانون اساسی جمهوری اسلامی هیچ اشاره‌ای به دادسراها یا دادگاه‌های «انقلاب» نشده است. … بیشتر

هر چند ناتوانی جوامع در حل مسائل، مقدمه‌ی فروپاشی است، اما این مقدمه، الزاما به نتیجه‌‌ای تحت عنوانِ فروپاشی منتهی نمی‌شود؛ مگر آنکه حاکمانِ آن جوامع، به جای دیدن چالش‌ها و اندیشیدن برای راهکارها، در ساختاری بسته و متصلب، غرق در خودستایی و خودمحوری شوند و گوش‌هایشان را بر روی هر صدایی به جز کرنش یا ستایش ببندند. با این حال، آنچه تاکنون از فروپاشی‌ها شنیده‌ایم، غالبا از منظر سیاسی و اجتماعی بوده و سخنی از فروپاشی حقوقی به میان نیامده است. حال آنکه، به همان اندازه که «نظم حقوقی» یکی از نشانه‌های اصلی سلامتِ نظام سیاسی است، «فروپاشی حقوقی» هم یکی از نشانگرهای اصلی احتضار نظام سیاسی است.